การขุดลอกเป็นเรื่องปกติในทางน้ำที่สามารถเดินเรือได้ แต่โครงการที่กำลังดำเนินการอยู่ที่ที่ดินของเขตสุขาภิบาลนาปาทางตอนใต้ของเคาน์ตีนาปาแตกต่างออกไปเล็กน้อย
ขณะนี้กำลังมีการขุดลอกในบ่อบำบัดน้ำเสียขนาดใหญ่ และวัสดุที่ถูกขุดออกไปคือกากตะกอนชีวภาพ ซึ่งก็คือตะกอนจากระบบบำบัดน้ำเสียนั่นเอง
ในช่วงฤดูร้อนนี้ จะมีการลำเลียงกากตะกอนชีวภาพประมาณ 3,500 ตันจากบ่อเก็บน้ำเสียผ่านท่อเพื่อทำการแยกน้ำออก จากนั้นจะขนส่งโดยรถบรรทุกไปยังที่ไม่ไกลนักและกระจายลงบนแปลงนาของบริษัท NapaSan ซึ่งเป็นที่ที่เกษตรกรปลูกข้าวฟ่าง
แอนดรูว์ แดมรอน ผู้อำนวยการฝ่ายบริการด้านเทคนิคของนาปาซาน กล่าวว่า “มันคือปุ๋ยครับ นั่นคือสิ่งที่มันเป็นอย่างแท้จริง”
รายงานของ NapaSan ระบุว่า การขุดลอกจะช่วยปรับปรุงการบำบัดน้ำเสียในบ่อ และกำจัดของแข็งที่โผล่ขึ้นมาซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำ
บริเวณบ่อบำบัดน้ำเสียของ NapaSan สามารถมองเห็นได้ง่ายจากทางหลวงหมายเลข 29 เมื่อข้ามแม่น้ำ Napa บนสะพาน Butler เป็นพื้นที่น้ำขนาดใหญ่ทางทิศใต้ ซึ่งประกอบด้วยบ่อบำบัด 4 บ่อที่อยู่ติดกันหลังคันกั้นน้ำสูง 10 ฟุต ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 340 เอเคอร์
น้ำเสียส่วนใหญ่จากเมืองนาปาได้รับการบำบัดโดยโรงบำบัดน้ำเสีย NapaSan ซึ่งตั้งอยู่ติดกับบ่อเก็บน้ำและสามารถมองเห็นได้ง่ายจากสะพานบัตเลอร์ โดยมีหอคอยที่มีลวดลายตารางหมากรุกสีแดงและขาวเป็นจุดเด่นสำคัญ
แต่ในช่วงพายุใหญ่ น้ำใต้ดินปริมาณมากจะซึมเข้าไปในท่อระบายน้ำ ทำให้จำเป็นต้องมีระบบบำบัดน้ำเสียเพิ่มเติม นอกเหนือจากโรงบำบัดน้ำเสียที่มีอยู่ นั่นคือที่มาของบ่อเก็บน้ำที่สร้างขึ้นในปี 1967
น้ำเสีย – ซึ่งส่วนใหญ่เป็นน้ำ – ถูกส่งผ่านท่อไปยังบ่อทั้งสี่แห่ง ที่ซึ่งของแข็งจะตกตะกอนและจุลินทรีย์จะย่อยสลายของเสีย กระบวนการบำบัดน้ำเสียนี้ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือน ในขณะที่โรงบำบัดน้ำเสียสามารถจัดการได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน
เว็บไซต์ของ NapaSan ระบุว่าบ่อเหล่านี้มี “กระบวนการบำบัดน้ำตามธรรมชาติ”
ของแข็งยังคงตกค้างอยู่ที่ก้นบ่อหมายเลข 1 ซึ่งเป็นที่มาของโครงการขุดลอกมูลค่า 2.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ที่ดำเนินการโดยบริษัท Clean Harbors Environmental Services
เรือขุดลอกดูเหมือนเรือลำเล็กๆ ในสระน้ำ น้ำในสระลึกประมาณห้าฟุตในฤดูร้อนนี้
“มันเหมือนเรือพาย จึงสามารถใช้งานได้ในน้ำตื้น” แมทธิว เลมมอน วิศวกรอาวุโสกล่าว
จากเรือขุดลอก ของแข็งจะถูกสูบไปยังพื้นที่แปรรูป ซึ่งใช้เครื่องเหวี่ยงแยกน้ำ 4 เครื่อง เลมมอนเปรียบเทียบเครื่องเหล่านี้กับเครื่องปั่นสลัดที่บังคับให้น้ำไหลออกไป
ผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายคือกองวัสดุสีดำชื้นๆ ที่มองจากระยะไกลแล้วดูคล้ายกากกาแฟ พร้อมที่จะขนส่งไปยังไร่กาแฟนาปาซานที่อยู่ใกล้เคียงแล้ว
การใช้กากตะกอนชีวภาพเป็นปุ๋ยเป็นแนวทางปฏิบัติที่ได้รับการอนุมัติจากสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา มีมาตรฐานกำหนดไว้สำหรับอันตรายที่อาจเกิดขึ้น เช่น เชื้อโรคและโลหะหนัก ในปี 2018 เทศมณฑลโซลาโนที่อยู่ใกล้เคียงได้รับกากตะกอนชีวภาพมากกว่า 7,000 ตันจากโรงบำบัดน้ำเสียในเขตอ่าวซานฟรานซิสโกไปใช้ในพื้นที่ฟาร์มปศุสัตว์
หลายคนอาจคิดว่ากระบวนการทั้งหมดนี้จะต้องมีกลิ่นเหม็น แต่กลิ่นที่ NapaSan นั้นไม่ฉุนจนเกินไป แม้จะอยู่ใกล้ๆ ก็ตาม
เลมมอนกล่าวว่าบ่อดังกล่าวมีกากตะกอนชีวภาพประมาณ 25,000 ตัน ดังนั้นการกำจัด 3,500 ตันในฤดูร้อนนี้จึงไม่เพียงพอที่จะกำจัดกากตะกอนทั้งหมดได้
“มันเป็นโครงการขนาดเล็ก” เขากล่าว “เป็นการทำทีละเล็กทีละน้อย การทำทุกอย่างพร้อมกันนั้นต้องใช้ความพยายามอย่างมหาศาล”
การขุดลอกไม่ใช่เพียงวิธีเดียวในการกำจัดตะกอน โครงการก่อนหน้านี้ระหว่างปี 1999 ถึง 2008 รวมถึงการระบายน้ำออกจากบ่อและใช้เครื่องจักรหนักตักตะกอนออก แต่รายงานของเขตระบุว่า วิธีนั้นใช้เวลานานและมีค่าใช้จ่ายสูง
โรงงานบำบัดน้ำเสียและบ่อบำบัดของ NapaSan ตั้งอยู่ทางเหนือของสนามบิน Napa County โรงงานแห่งนี้ให้บริการประชาชนประมาณ 82,000 คน ในพื้นที่ 21 ตารางไมล์ ในและรอบๆ เมืองนาปา
